وقتی هولی در یکی از برترین مدارس نمایش در بریتانیا پذیرفته شد، همیشه به او می‌گفتند که چقدر خوش‌شانس است که در آنجا حضور دارد. اما در واقع، با تجربیاتی ناگوار روبرو شد.

در یکی از کلاس‌ها، سر او را در سطلی پر از استفراغ، مدفوع و پاچه‌ای از گوشت خوک فرو بردند. همچنین در همان کلاس، همکلاسی‌های او، او را مجبور به تنفس کردن بوی منی بر روی شورت یکی از آن‌ها کردند؛ همه‌ی این‌ها در واقع به ادعای تقویت مهارت‌هایش به او تحمیل شده است. به نظر دانشجویان، پذیرفته شدن در یکی از 18 موسسه‌ی نمایش برتر بریتانیا، مانند برنده شدن در لاتاری است.

سایز کلاس‌ها کوچک بوده و بین 15 تا 30 نفره هستند. در زمان تحصیل، بازیگران آینده خود را با چالش‌های فراوانی مواجه می‌بینند. اما پشت درهای بسته، فارغ‌التحصیلان می‌گویند، خط مشی باریک و غیر قابل قبول، برای کسب موفقیت و فارغ التحصیلی وجود دارد.

آنماری لوئیس توماس، مدیر سابق مدرسه نمایش که بنیانگذار آکادمی تئاتر موزیکال انگلستان بود، معتقد است که برخی از موسسات برتر، از قوانین مبهم حفظ حریم دانشجویان سوءاستفاده می‌کنند. او می‌گوید که از سنین کم، به این دانش‌آموختگان گفته می‌شود که هر کاری را که لازم است برای موفقیت انجام دهند. سپس با یاد گرفتن چگونگی گفتن بله به همه‌ی چیزها، وارد صنعت می‌شوند.

شبکه خبری اسکای نیوز با بیش از 50 نفر گفتگو کرده که تجربیات ترسناک و مشابه خود را از سوءرفتار و آزار و اذیت در این مدارس به اشتراک گذاشتند. آن‌ها موافقت کردند به شرطی که ناشناس بمانند، دلیل آن نیز ترس از تاثیر منفی این تجربیات بر فعالیت‌های آینده‌شان بود.